Z 57 sesji RMT – 25 lutego 2010 roku

By | Luty 27, 2010

Długo zastanawiałem się co należy uznać za najważniejszy problem poruszony podczas 57 sesji Rady Miasta.

Z pewnością największym zainteresowaniem cieszyła się uchwała zatwierdzająca taryfy na wodę i ścieki. I choć sam zgłosiłem do tego projektu poprawki obniżające wynikające z taryf obciążenia dla mieszkańców ( tekst poprawki w zakładce „Inicjatywy i poprawki), mam świadomość, że decyzja w sprawie drastycznych podwyżek cen zapadła już wcześniej w gabinecie prezydenta. Dziwić jedynie może to, że i tak większość radnych (9 za/7 przecie/3 wstrzymujących się) nawet w tej sytuacji gdy  nic od  nich nie zależało nie była wstanie przeciwstawić się wnioskowi prezydenta. Cóż ocenę pozostawiam wyborcom.

Druga uchwała wzbudzająca ogromne emocje to nadanie tytułu honorowego obywatela Torunia dr Jerzemu Wieczorkowi. Tu także miała miejsce istotna okoliczność – obniżono standardy tego wyróżnienia, ale problem ten był tak szeroko omawiany na łamach toruńskich środków masowego przekazu, że szkoda na niego czasu i miejsca.

Natomiast w mojej ocenie uchwałą o największym znaczeniu dla Torunia i Torunian był uchwała w sprawie przyjęcia  „Założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną  i paliwa gazowe Gminy Miasta Toruń”. Nie tylko określa ona ramy rozwojowe toruńskiego systemu zaopatrzenia w ciepło,  warunki dostaw gazu czy  energii elektrycznej, ale pośrednio wpłynie na koszty naszego życie do 2025 roku oraz zasadniczo wpłynie na stan środowiska naturalnego, w którym przyjdzie nam żyć. Jak zwykle przy tak trudnych i obszernych (w sumie ok. 150 stron) dokumentach dyskusja była niemrawa, ale i tak skłoniła prezydenta do wycofania projektu w celu podjęcia nad nim dalszych prac. Sam przedstawiłem szereg uwag, które można ująć w następujących tezach:

1.Stwarza się niebezpieczny precedens monopolu Cergii  ( a więc przedsiębiorstwa jak najbardziej komercyjnego i nastawionego na zysk) na dostawę ciepła na Starówkę i wszystkie obszary objęte siecią ciepłowniczą. Dzieje się to o czym mówiłem wiele lat temu, ostrzegając przed monopolem, gdy sprzedawano ówczesny PEC wraz z miejską siecią ciepłowniczą (miejską nie ze względu na położenie, a ze względu na właściciela). Nigdzie na świecie monopol nie sprzyja odbiorcom czy konsumentom, a monopol komercyjnego producenta właściwie gwarantuje drenaż kieszeni odbiorców „cergianego” ciepła. Na dodatek (co niepokoi jeszcze bardziej) dzieje się tak na wniosek samego zainteresowanego, który zwrócił się o „wprowadzenie  w  aktach  prawa  miejscowego wymogu bez emisyjnego zaopatrzenia w ciepło budynków na obszarze Starówki”. Uwzględniając ten wniosek pominięto oczywiście fakt, że „bezemisyjność” to uproszczenie, tym bardziej niebezpieczne, że w tym wypadku emisja zanieczyszczeń powstających w wyniku produkcji ciepła odbywa się w odległości kilku kilometrów  od Starówki w bezpośredniej bliskości dwóch ogromnych osiedli mieszkaniowych Rubinkowa i Na skarpie. W warunkach Torunia problem ograniczenia emisji zanieczyszczeń wymaga jednak poważniejszego potraktowania – na co liczę po wycofaniu uchwały.

2. Podobny niepokój budzą zapisy o „zaopatrzenie w ciepło z sieci gazowniczej obszarów miasta nie objętych zasięgiem sieci ciepłowniczej”. Zapis ten to nic innego jak porozumienie ponad głowami mieszkańców, że jeśli gdzieś nie ma „cergianej”  rury – to będzie tam ciepło z gazu ! I wszystko to pod auspicjami władz miasta.

3. Zbyt mało miejsca i uwagi poświęcono w tym dokumencie alternatywnym i odtwarzalnym źródłom energii, nawet uwzględniając ich wysokie dzisiaj koszty i małą efektywność. Mówiąc o perspektywie kilkunastu najbliższych lat dzisiejsze ograniczenia powinny być inspiracją do poszukiwania takich rozwiązań (to prawdziwy plan !), których dziś nie znamy lub rozwijania tych, które dziś raczkują. Znajduję w planie zagubione gdzieś tezy, które powinny stanowić jego motto: akceptowane, rozwijane i popierane w Toruniu będą źródła, które spełniają wymagania ochrony środowiska i przepisów szczególnych, potwierdzone certyfikatami wydanymi przez akredytowane jednostki certyfikujące oraz  posiadające certyfikaty zaświadczające o spełnieniu aktualnych wymogów i standardów emisji zanieczyszczeń i sprawności spalania. Chcemy w Toruniu płacić racjonalne pieniądze za najwyższe energetyczne standardy – i tego także oczekuję od wycofania projektu uchwały przez prezydenta.

2 thoughts on “Z 57 sesji RMT – 25 lutego 2010 roku

  1. hecer

    Chodzi o ten dokument:

    http://www.bip.torun.pl/pobierz.php?FileDir=ogloszenia_pmt&File=wgk_cieplo_2008_zal_do_proj_zal_01.pdf

    kiedyś go omawiałem na forum.

    Dużym dostawcą w Toruniu mogłaby być Elana Energetyka.

    Moim zdaniem niezwykle trudno będzie zbudować konkurencyjny rynek bez liberalizacji dostępu do sieci centralnego ogrzewania. Jeśli Cergia, czy jakikolwiek inny producent energii, rozbuduje sieć CO na Starówce to automatycznie uzyska monopol na określonym obszarze.

    Obawiam się, że tutaj polityka samorządu nie wystarczy, potrzebne są rozwiązania systemowe – ustawy.

    Można jednak rozbudowywać sieć gazową i zapewnić mieszkańcom alternatywny sposób ogrzewania: piec gazowy. Sieć gazowa jest ważna tam, gdzie zabudowa jest rozproszona, oraz jako alternatywne paliwo zapewniające konkurencyjne ceny. W tej chwili ogrzewanie gazowe jest droższe niż CO, ale właśnie dzięki temu, że gaz jest, nie ma monopolu na grzanie.

    Gaz jest najważniejszym paliwem dla Polski. Nie ma tu znaczenia to, że mamy bogate źródła gazu, bo ich eksploatacja na pewno szybko się nie rozpocznie (podobnie jak energia atomowa na rynku prądu). Gaz i kotły pracujące w kogeneracji to fundament strategii energetycznej państwa, pozwalający szybko obniżać emisję CO2.

    Ważną częścią miejskiej strategii powinna być energia odnawialna, w tym właśnie biogaz który jest bardzo dobrym uzupełnieniem gazu ziemnego (bardzo podobny skład, głównie metan, choć w mniejszym stężeniu). My biogazownię mamy.

    Dlatego stawiajmy odważnie na gaz, ograniczenie wzrostu konsumpcji, energooszczędne technologie, źródła odnawialne (panele słoneczne).

Dodaj komentarz